Mam problem! Moje dziecko rośnie! A wraz z tym staje się coraz mądrzejsze, sprytniejsze. Oczywiście to nie jest problem - cieszy mnie, że dziecko tak dobrze się rozwija. Problemem jest to, co taki mały spryciarz może wymyślić. Problemem są sytuacje wynikające z tego sprytu.

fot. urodaizdrowie.pl

Urodziny, goście, święta, wiosna, która ciągle przychodzi, by zaraz odejść... To wszystko naraz sprawiło, że ostatnio ogarnęło mnie totalne lenistwo i zmęczenie, nic się nie chce robić, najchętniej cały dzień bym w łóżku leżała i nie wyściubiała nosa spod kołdry. Niestety moje dziecię nie pozwala mi na takie leniuchowanie, więc tyłek trzeba ruszyć i przez dzień jakoś trzeba funkcjonować. A tu chęci na nic nie ma. Chyba mówią na to "wiosenne przesilenie" czy "wiosenna chandra". A czy Was też czasem łapie to dziadostwo?

Dziś tak krótko i bardziej zdjęciowo. Bo dopadł mnie leń :) Próbuję z nim walczyć, ale na razie przegrywam z draniem. A jak tam u Was po świętach? Odpoczęliście i z werwą wracacie do codzienności? Czy wręcz przeciwnie? 

I po urodzinach... Moje dzieciątko skończyło roczek! Niesamowite! Więc teraz odliczanie do dwójki czas zacząć :) Imprezka się udała, solenizantka zadowolona. Ale zanim do tego doszło, trzeba było przebrnąć przez szalony tydzień przygotowań, gdzie wszystko szło nie tak jak powinno.

Zrobić zdjęcie - nic trudnego, prosta sprawa, każdy to potrafi. Zrobić zdjęcie dziecku - tu już trzeba mieć cierpliwość, ale przecież każda matka jakąś tam cierpliwość ma. Zrobić DOBRE zdjęcie dziecku - to już często misja niemożliwa :) Jak się nie wierci, to głowę obraca, nie usiedzi w jednym miejscu, goni po całym domu, ucieka przed matką na skraju nerwicy i przed jej ciężkim od kilkugodzinnego dźwigania sprzętem. 

fot. congee.pl

Już za tydzień nasza Izunia skończy roczek! Kiedy to minęło??? No kiedy ja się pytam???!!! Nie mogę uwierzyć, że to już roczek! Przecież niedawno była jeszcze małym słodkim bobaskiem, a teraz już taka duża panienka (choć nadal słodka :) Jakoś tak za szybko to nadeszło, przed chwilką jeszcze mieliśmy aż 3 m-ce do przygotowania imprezy, a tu nagle tylko tydzień został! Więc teraz trzeba zakasać rękawy i wziąć się szybko do roboty, żeby w tydzień zorganizować 1-sze urodziny naszej małej Księżniczki.

Z tej strony znowu Izka. Dzisiaj chcę Wam opowiedzieć, co mi się ostatnio ciekawego przytrafiło. Mama zabrała mnie do takiej dziwnej pani, która trzymała w ręce takie duże coś i celowała tym we mnie, ale gdy chciałam to dotknąć, to mi nie pozwoliła. Tak sobie przypomniałam, że w domku mamusia też ma takie dziwne coś, tylko mniejsze, i często celuje tym we mnie, a niekiedy nawet udaje mi się to złapać, a wtedy mama się denerwuje i wyrywa mi to z rączki. Nie wiem czemu nikt nie pozwala mi bawić się takimi fajnymi rzeczami, tylko wciąż zabawki mi wciskają, jakbym była małą dzidzią! A przecież jestem już dużą dziewczynką!