Odkąd pamiętam, byłam oszczędna, nie szastałam pieniędzmi na prawo i lewo, nie wydawałam całej wypłaty na różne pierdoły (no może połowę czasami ;) Ale jeśli chodzi o wydatki na dziecko, to często nie potrafię się opanować, by wyjść ze sklepu z pustymi rękami. Pal licho jeśli chodzi o ciuchy, bo wiadomo że dzieć rośnie i trzeba raz na jakiś czas odświeżać garderobę (i to częściej niż garderobę matki, która już nie rośnie i niektóre jej ciuchy pamiętają czasy studiów!). No ale gorzej jest w zabawkowym! Nie wiem kogo bardziej cieszą zakupy tam - mnie czy córcię :) I tak co wejdziemy do sklepu, to aż żal czegoś nie kupić - tyle jest przecież cudnych zabawek, a podłogi w domu nie zawalonej zabawkami wciąż jeszcze jest kawałek!

Ale jak byłyśmy w zabawkowym jakiś czas temu i córcia podniosła kolejną rzecz, bo "weźmiemy to do domku", powiedziałam jej, że taką zabawkę to mamusia sama może zrobić w domku. No i żeby nie rzucać słów na wiatr, jeszcze tego samego wieczoru zrobiłam taką zabawkę, a córcia mi pomagała. I tak się zaczęła moja "produkcja" :) Od tego momentu co jakiś czas majstrujemy nową zabawkę. Nie są to jakieś wymyślne zabawki, tylko takie zwykłe, proste. No więc po co przepłacać, jeśli samemu można takie coś wykonać? Czasu nie zajmuje wiele, a frajdy tyle że hoho :) A zresztą sami zobaczcie, co ja tam wykombinowałam!

A zaczęło się właśnie od tego:



Z kartonowego pudełka zrobiłam szafę dla lalek. Wycięłam drzwiczki, obkleiłam na zewnątrz ozdobnym papierem, a w środku dokleiłam półeczkę, wieszak i takie tam różności na drzwiczki. I szafa gotowa! Koszt: zero euro :) A w sklepie za szafę dla lalek trzeba dać z 30 euro albo i więcej. Dla naszych lalek raczej nie ma znaczenia, czy szafa będzie kosztować 100 euro czy 1 euro - byleby tylko swoje ciuszki tam zmieściły :)


Lala była zadowolona z takiego mebelka, a że przybywało jej wciąż bucików, to zrobiłam dla niej specjalną szafkę tylko na buty.


No kurcze, sama bym chciała mieć na półce tyle różnych kolorowych bucików co ona! Ma kobitka w czym wybierać :)


A skoro lala już usatysfakcjonowana, to teraz trzeba zadbać o jej dzieciaczki, żeby też coś fajnego miały. I tak zrobiłam dla nich stoliczek i krzesełka oraz mały domek do zabawy w ogródku :)




Domek to akurat nie z kartonu, a z kawałków styropianu. Jak widać, jestem zbieraczką różnych "odpadków" :) Ale czasem właśnie tak mam, że gdy zobaczę jakiś taki śmieć do wyrzucenia, to zaraz mam na niego pomysł, więc siup go do mojej pracowni-bajzlowni i tam sobie czeka na swoją kolej :) Raczej nie chcielibyście widzieć tej mojej bajzlowni i ile tam mam tych dziadów! :)


Dobra, teraz gdy dzieciaczki Barbie mają już swoje miejsce do zabawy, czas wrócić do starszyzny i zrobić także dla nich kącik, gdzie mogą przyjemnie spędzać czas. I tak powstał fotel oraz półka na książki i inne pierdółki :)



Fotelik zrobiłam z małego plastikowego pojemniczka (chyba po jogurcie - widzicie? następny śmieć ;) Siedzenie i oparcie to kawałki kartonu obklejone kilkoma warstwami folii piankowej - tak żeby lala miała miękko pod pupką i plecami :) Na wierzch przykleiłam kolorowy materiał, dałam lali gazetkę i teraz może się babeczka relaksować :) A szafki nawet nie musiałam niczym obklejać, bo samo pudełko było już ładne - wystarczyło tylko dokleić małe półeczki i gotowe! No mówiłam przecież na początku, że to nie są żadne skomplikowane zabawki :)


Ale jak już się zaczęłam rozkręcać, to i pomysłów przybywało :) I lale dostały jeszcze jeden kącik wypoczynkowy. Tym razem taki większy, żeby cała rodzinka się pomieściła :)


Kanapę wymyśliła moja mała asystentka, czyli moja córcia :) Na pytanie, co teraz kombinujemy dla lalek, odpowiedziała: "Fotel jest, jeszcze kanapa" :) No to zrobiłyśmy dużą kanapę. I znów pudełko obkleiłam na górze folią piankową, żeby było miękko. Przykleiłam materiał, dokleiłam oparcia, uszyłam małe podusie. Dodatkowo kanapa ma z przodu schowek na różne rzeczy (bo lale tych rzeczy mają mnóstwo :)


A skoro jest kanapa, to musi być też stoliczek do kawki :) Akurat zostały mi jeszcze resztki błyszczącego złotego kartonu z kuchni, którą zrobiłam dla córci na urodziny (pamiętacie naszą wypasioną wielką kuchnię? O tutaj - klik - możecie sobie przypomnieć jakby co :)


W kąciku wypoczynkowym dla starszyzny nie może też zabraknąć telewizora :) Na razie tylko jeden kanał mają - i tak Barbie oglądają bajkę o Barbie ;)


A na stoliczku takie tam różne gadżety - sprawne oko wypatrzy tam wazon z kwiatkami, dzbanek i kubeczki, a może nawet telefon, pilota i czasopisma :)


I cała rodzinka odpoczywa :)


A teraz moje ostatnie wyroby, czyli sypialnia.



Łóżko z pudełka, materac znów z folii piankowej przyklejonej na karton (tym razem baaaardzo gruba warstwa). Dokleiłam boki łóżka, zrobiłam też miękki zagłówek, uszyłam duże poduszki, z kwiecistego materiału wycięłam kołdrę, a prześcieradło zrobiłam ze starej bluzki (nic się nie może zmarnować :) A baldachim jest zdejmowany, zaczepiony tylko na druciku.


A koło łóżka - mała półeczka z szufladką i lampką. Powiem Wam, że ta lampka ma nawet żarówkę! :)


Troszkę im tam ciasno chyba! No ale na razie córeczka nie ma swojej sypialni, ale i tak woli spać z mamusią i tatusiem, więc niech się gniotą :)


Na koniec ostatni mebelek - duża szafa, bo lale zbyt wiele ciuszków mają i do małej szafy już się nie mieszczą :) I trzeba było drugą szafę dorobić!


Pudełko pomalowałam w środku na różowo, a na zewnątrz nakleiłam samoprzylepny papier ozdobny. Wycięłam dziury w drzwiczkach i nakleiłam tam sztywną przeźroczystą folię. Dokleiłam wewnątrz pionowe ścianki, zrobiłam małe półeczki i szufladki na środku.


Tadaaaam!!! Taką wypasioną szafę mam! :)


Lala się cieszy, bo szafa jest większa niż ona i na wieszakach pomieszczą się jej wszystkie bluzeczki i spódniczki, a także wszystkie kiecki - te krótsze i te balowe. Sama bym chciała tyle fajnych kiecek mieć :) A na bokach szafy są jeszcze dodatkowe wieszaki - na płaszcze, szale czy torebki.


Lala w swoim królestwie. Chyba zadowolona (szczególnie że całe łóżko ma wreszcie dla siebie :)

A Wam jak się podoba sypialnia Barbie i w ogóle te wszystkie nasze mebelki? A to dopiero początek! Bo przecież jeszcze brakuje kuchni czy łazienki! Pomysłów jeszcze mam sporo! Ale na razie tyle lalom musi wystarczeć. Zanim zabiorę się znowu z moim małym pomocnikiem za następne mebelki, kolejne pomieszczenia, najpierw chciałabym lalom domek wybudować, żeby te mebelki miały gdzie trzymać :) No i żeby miały gdzie mieszkać, a nie tak po całej podłodze w naszym salonie rozwalone :) Na domek dla Barbie też mam już kilka pomysłów, ale to dopiero może na święta albo na kolejne urodziny córci. Bo teraz w najbliższym czasie to raczej czasu na takie rzeczy nie będę mieć - skoro niebawem nowy mniejszy asystent się pojawi :)

Ale powiem Wam, że takie własnoręczne robótki to naprawdę fajna sprawa i to nie tylko przez to, że oszczędzam na zabawkach. A oszczędziłam naprawdę dużo! Bo nic nie wydałam - wszystkie materiały to resztki po czymś :) I jeszcze fajnie się wtedy z córcią razem bawimy i czas spędzamy, ona już jest w takim wieku, że dużo mi pomaga i doradza, np. wybiera jakim papierem czy materiałem mam obkleić to i to :) No naprawdę pomocnik 1-sza klasa! :) Tak więc córcia zadowolona z nowych zabawek, mama zadowolona ze swojej roboty i jeszcze lale też zadowolone ze swoich mebelków :) No nic, tylko tworzyć dalej. Kiedyś... :)

A Wy lubicie takie DIY? Tworzycie coś takiego dla swoich dzieci? I ze swoimi dzieciaczkami? A może majstrujecie coś innego niż mebelki dla lal? Pochwalcie się :) A następnym razem, gdy będziecie chcieli wyrzucić jakieś pudełko po butach czy opakowanie po jogurcie, to zastanówcie się czy aby na coś się Wam nie przyda ;) Bo jak widać coś z niczego łatwo stworzyć, tylko trzeba mieć pomysł :)

Pudła, pudełeczka, kartony - z pewnością każdy z Was ma to w swoim domu. Nieraz wypchane po brzegi różnymi dziadami, a nieraz zalegają gdzieś puste na stryszku, bo kiedyś na coś mogą się przydać. Tak jest? :)

Ja chomikowanie pudeł zaczęłam pod koniec zeszłego roku, gdy wymyśliłam, że na 3-cie urodziny córci zrobię dla niej dużą kuchnię. I tak gromadziłam i gromadziłam te pudła, przytaszczałam z pracy te duże i twarde, a pewnego dnia zobaczyłam w pracy wielki kartonowy i błyszczący stojak z Ferrero i dowiedziawszy się, że gdy będzie już pusty, to go wyrzucą, to od razu powiedziałam, że w takim razie ja go rezerwuję :) I tylko czekałam aż klienci wyjedzą te wszystkie Ferrero! No i wreszcie wyjedli i mogłam olbrzyma zabrać do domciu. I tak aż pół pokoju zapchałam tymi wszystkimi kartonami i pudłami. Dobrze że mamy jeden pokój ekstra, gdzie nikt nie mieszka i nikt nie zagląda, bo inaczej na zawał by padł, widząc jaki tam bajzel :) 

Urodziny się zbliżały, pudła leżały, a ja nie miałam ani pomysłu, ani ochoty, ani czasu żeby zabrać się za tą kuchnię. Nawet pomyślałam, żeby sobie odpuścić i po prostu kupić gotową kuchnię. No ale ceny ostatecznie mnie zniechęciły do kupna i wreszcie 2 tygodnie przed urodzinami, w połowie marca, zaczęłam działać :) Jak już zaczęłam układać pudła i rozmyślać jak to może wyglądać, to powróciła energia i chęci do samodzielnego wykonania. A i czas się znalazł - późnym wieczorem i w nocy, nieraz nawet do 2 czy 3 w nocy siedziałam, zapominając o śnie.

A oto moje upolowane pudło z Ferrero i początek mojej zabawy: 

Na necie szukałam inspiracji i kilka kuchni mi się podobało, ale żadna nie miała wszystkiego, czego bym chciała w swojej kuchni (sorry - tzn. w kuchni mojej córci :) Bo ja chciałam i tylną ściankę z okienkiem, i szufladki, i zasłonkę z przodu, i to, i tamto... Czyli taki miks z kilku kuchni. Ale w samodzielnym wykonaniu fajne jest właśnie to, że możesz sobie zrobić taki miks i stworzyć idealną kuchnię dla swojego dziecka :)

No to jedziemy z tą kuchnią!

Zaczęłam od ułożenia pudeł - w środku jest kilka mniejszych, żeby wszystko stabilniej stało i by nie runęło, gdyby córka chciała się oprzeć :) Pudło-piekarnik po lewej stronie pomalowałam wewnątrz farbą na czarno i wycięłam drzwiczki. Do pudła-szafki po prawej przykleiłam w środku półeczkę. 

A wysuwane szufladki to oczywiście kolejne pudełeczka - zakosiłam córci pudełka po jakiejś grze :) Na przodzie tylko dokleiłam kawałki kartonu, ciut większe niż otwór, żeby mi szufladki nie wpadły całkiem do tego otworu.


A na blacie wycięłam dziurę na zlew. Miskę kupiłam, bo nie miałam takiej aluminiowej. Kran zrobiłam z butelki po mydle w płynie i też jest wetknięty w wyciętą małą dziurę. Nie przyklejałam ani kranu ani zlewu, żeby można było je wyciągać. Dzięki temu do kranu można nalać wodę i córcia może zmywać, a potem wylać wodę ze zlewu :) A z czarnego twardego brystolu wycięłam kółka-palniki na kuchenkę i przykleiłam je.

Z takich zatyczek do balonów zrobiłam uchwyty do szufladek. I tylko je przebiłam przez karton i się trzymają bez kleju, nawet jak córcia mocno szarpnie za szufladkę (a czasem szarpie naprawdę mocno :)

A tutaj pomalowane farbkami dla dzieci uchwyty do szufladek oraz pokrętła do kuchenki zrobione z nakrętek po mleku.

Pomalowałam na biało drzwiczki od piekarnika oraz od szafki, żeby nie było tak błyszcząco wszędzie. A w środkowej części pod zlewem dokleiłam 2 półeczki (bo półeczek nigdy za wiele :)

Tutaj na drzwiczki i na szufladki nakleiłam ozdobny papier, bo nie podobały mi się takie całkiem białe. Dla dziewczynki kuchnia musi być kolorowa przecież :) A zatyczki do balonów sprawdziły się także jako uchwyty do szafki.

A tu piekarnik z drewnianą rączką, która jest przykręcona małymi śrubkami.


I piekarnik wewnątrz, z półeczką, pomalowany na czarno.


Tutaj ogromny przeskok w robocie - w jedną noc zrobiłam całą tylną ściankę z okienkiem i tak się spieszyłam, że nawet nie zrobiłam fotek, jak z tą ścianką się męczyłam. Bo najpierw musiałam wymierzyć wszystko i wyciąć z pudeł odpowiednie kawałki, bo ta tylna ścianka to chyba z 5ciu części się składa. Poukładałam to wszystko na podłodze i tam kleiłam. Okienko, czyli paseczki z czerwonego grubego brystolu, także dokleiłam. Następnie całość dokleiłam do kuchni i przewróciłam kuchnię na leżąco, żeby się docisnęło. Tak sobie to leżakowało przez godzinę albo dłużej  (w nocy to już nawet czasu nie liczyłam i jak szłam spać, to zawsze byłam zaskoczona, że to już ranek prawie :)

A gdy kuchnia sobie tak leżakowała, zajęłam się drobniejszymi rzeczami, jak np. przymocowaniem pokręteł czy szyciem zasłonki na okno. A gdy postawiłam ponownie kuchnię na nogi i okazało się, że tylna ścianka się dobrze trzyma, nakleiłam na ściankę samoprzylepną tapetę. Tutaj też trochę się namęczyłam, docinając wszystko. W sumie to chyba wygodniej byłoby nakleić tapetę przed doklejeniem całej tylnej ścianki. Będę pamiętać o tym, gdybym kiedyś robiła następną kuchnię ;)

A tak wygląda tylna ścianka od tyłu. Widać tu, że składa się z kilku części. Bo już nie miałam takiego wielkiego kawałka w całości.

A tutaj kranik z pokrętłami - i znów przydały się zatyczki do balonów.

Kuchnia prawie gotowa.

Tak się prezentowała w dniu urodzin córci. Z wyposażeniem od cioci. Bo każda mała kuchareczka musi mieć swoje małe garnki i talerzyki :)

Jeszcze takie szczególiki przy pokrętłach (żeby nie ustawić zbyt dużej temperatury - a co! :)

A tymi pokrętłami można oczywiście swobodnie kręcić - dzięki temu, że do nakrętek dokleiłam od dołu zatyczki do balonów (i znów te zatyczki się przydały :) I tylko przebiłam je przez karton.


I jeszcze zegarek ze ścieralną godziną - przykleiłam tam kawałeczek samoprzylepnej białej folii suchościeralnej, dzięki czemu można zmieniać godzinę :)

A to tak żeby było wiadomo, do kogo ta kuchnia należy :) Teraz mama ma swoją, a córcia swoją. Komu lepszy obiadek wyjdzie? :) Napis znów na folii suchościeralnej.

Tutaj doszła jeszcze zasłonka pod zlewem, żeby bajzel w środku zasłonić. Przymocowana na drewnianej belce. Tak samo firanka na oknie i rączka na drzwiach piekarnika. To jedyne rzeczy wykonane i przykręcone przez tatusia małej kuchareczki. A reszta jest made by mama :)

Na koniec dorobiłam jeszcze 2 półeczki u góry. Obklejone ozdobnym papierem.

I przyklejone klejem na gorąco.

I kuchnia gotowa! Wreszcie! Po 2 tygodniach tłuczenia się po nocach. I ma wszystko co chciałam. Tylną ściankę z okienkiem, wysuwane szufladki, mnóstwo półeczek, zasłonkę, wodę w kranie, obracane pokrętła. No i cały ten uroczy bajzel :)

I jak Wam się podoba końcowy efekt? Powiem Wam, że ja się nie spodziewałam, że wyjdzie to tak fajnie! Mnie się podoba nawet bardziej niż te wszystkie sklepowe kuchnie (mówiąc tak nieskromnie :) No i jeszcze ten błyszczący blat jest ekstra!

No i taniej wychodzi :) Wydałam może z 20-30 euro. Czyli z 3-4 razy mniej niż kosztują tutaj kuchnie w sklepach! 

Kupiłam tylko: 

- tanią farbę białą i czarną (która mi się jeszcze przyda przy następnych takich wyczynach), 

- ozdobny papier, 

- tapetę samoprzylepną,

- miskę, 

- czarny i czerwony twardy brystol - takie małe kawałeczki,

- klej do kartonu, 

- materiał na firankę. 

A reszta to to co miałam w domu czy przytargałam z pracy. Czyli: 

- pudła i kartony, 

- nakrętki po mleku,

- zatyczki do balonów,

- kawałek sztywnej przeźroczystej folii,

- butelka po mydle w płynie,

- pisak i folia suchościeralna, 

- farbki dziecięce. 

Oprócz tego przydały się: 

- nożyczki, 

- ostry nożyk, 

- klej na gorąco, 

- igła z nitką,
- linijka,

- oraz przede wszystkim duuużo cierpliwości :) 

A do tego świetna zabawa przy wykonaniu i wielka satysfakcja, że super wyszło. Więc jeśli lubicie takie zabawy w DIY i macie w domu trochę tych rzeczy z powyższych, to do roboty :) Dzień Dziecka się zbliża. Albo każda inna okazja jest dobra, by dać dziecku taki czy inny własnoręcznie wykonany prezent. Mam nadzieję, że komuś z Was ta moja instrukcja krok po kroku kiedyś się przyda - albo chociaż skorzystacie z kilku moich pomysłów :)

A co sądzi o swojej kuchni moja córcia? Też jej się podoba i uwielbia tam coś pichcić. Czasem wychodzi jej lepszy obiad niż mamie :)

Na koniec pozdrawia Was panienka z okienka ze swojej własnej wypasionej kuchni :)

A że zostało mi jeszcze kilka pudeł i trochę materiałów, to z pewnością kiedyś coś jeszcze wykombinuję :) Już nawet kilka rzeczy chodzi mi po głowie! Bo przecież wkrótce kolejne święta, wkrótce kolejne urodziny...