Lato właśnie się skończyło. Teraz zostało nam tylko czekać na pierwsze opadające liście i jesienną zawieruchę. W tym roku lato nas nie rozpieszczało tutaj w Irlandii i na palcach mogłabym policzyć upalne dni (ale na palcach rąk i nóg, więc aż tak strasznie nie było ;) Choć ostatnio mam wrażenie, że lato dopiero się tutaj zaczyna - od 2 tygodni cieplutko i (prawie) słonecznie. Więc może jesień nas jeszcze zaskoczy upalnymi dniami? Kto to wie! W Irlandii można się wszystkiego spodziewać! Ale te ciepłe, nieliczne dni lata wykorzystaliśmy w pełni, spacerując po mieście, jeżdżąc na wycieczki czy spędzając czas w ogródku. I gdy nadejdą szare, ponure, deszczowe dni, gorące wspomnienia tych ciepłych chwil ogrzeją nas lepiej niż płomień w kominku.

Spacerowaliście już ze mną po mieście (zobaczcie tutaj) i jeździliście już ze mną na wycieczki po Irlandii (klik tutaj i tutaj). A teraz zapraszam Was do naszego ogrodu, gdzie Izunia rozwijała swoje piłkarskie umiejętności, szalała na rowerku i innych pojazdach oraz uciekała przed mamą jak mała torpeda. Fajnie w tym naszym ogródku, gdy słoneczko grzeje! Sami zobaczcie :)

I jak Wam się podobają nasze letnie szaleństwa w ogródku? Prawda, że nawet w ogrodzie może być super? Szczególnie jak się ma taką wspaniałą modelkę, za którą aż się chce gonić cały dzień z ciężkim aparatem w dłoni!

Po półtora roku nadszedł czas, by się rozstać z wielkim, ciężkim, trójgłowym towarzyszem i wymienić go na mniejszy i lżejszy model. Matka miała już dość dźwigania go i mocowania się z nim, a raczej szarpaniny, połączonej często z różnymi "pięknymi" słówkami wydobywającymi się z ust. Poza tym ten stary olbrzym okulał trochę, więc trzeba było szybko powiedzieć mu "Pa, pa". O czym ta matka tutaj plecie? Tylko nie myślcie sobie od razu, że matka wymienia na nowszy model tatusia albo jakiegoś zwierzaka :) Bo zwierzaka matka nie posiada, a u tatusia wszystko jeszcze działa ;)

No wózek nam padł :) Wielki, ciężki jak cholera, z odczepianym nosidełkiem, spacerówką i gondolą - taki 3 w 1 - jak to reklamują. Dobrze nam służył przez długi czas. Na początku - jako wózek z nosidełkiem - sprawdzał się super - wpinało się malucha do nosidła, nosidło do auta, tam maluch mógł sobie spokojnie spać i nie przerywano mu tego snu po dotarciu na miejsce, bo nosidło wraz z dzieckiem wyciągało się z auta i wpinało do podstawy wózka, wyciągniętej z bagażnika (gdzie a propo nic już by nie wlazło). I jazda na sklepy! Pod nosidełkiem miejsca sporo, więc do dużego kosza w wózku można było wiele naładować :) Samo wpinanie/odpinanie nosidełka do wózka nie było zbyt skomplikowane, nawet dla matki-blondynki ;) Tak więc wiele sklepów w tamtych czasach zaliczyłyśmy i wiele dróg tak zjeździłyśmy - zazwyczaj z maluchem śpiącym słodko w nosidełku.


Na bliskie spacerki koło osiedla służyła nam gondola wpinana do wózka. Tam też małej wygodnie było i pospać mogła w spokoju albo poobserwować otaczający ją świat.

Ale jak to zwykle bywa, po kilku m-cach nasza mała przestała być już taka mała i do gondoli się już nie mieściła. Do nosidełka tym bardziej. Trzeba było fotelik samochodowy kupić i na spacerówkę się przerzucić. I wówczas zaczęły się schody. Nowy fotelik oczywiście już nie pasował do wózka i trzeba było spacerówkę upychać do auta - a jak już pisałam wyżej, do bagażnika nic poza bazą wózka by nie wlazło. Tak więc spacerówka musiała wylądować na tylnym siedzeniu, zaraz koło malucha w foteliku. Tak to jest, gdy ma się małe autko. Pakowanie wszystkiego stało się bardzo uciążliwe, a samo rozkładanie czy składanie wózka stało się męczarnią, bo już nie było tak łatwe jak w przypadku tamtych części. Szczególnie nerwy traciło się w sytuacjach, gdy dziecko się darło, a ty spieszyłaś się ze składaniem, żeby zdążyć zanim bilet parkingowy straci ważność.


Izuni też się to nie podobało, bo już nie mogła w spokoju pospać w samochodzie - zawsze usypia nie wtedy, gdy wyjeżdżamy, ale gdy dojeżdżamy już na miejsce i straszna matka musi ją budzić, przenosząc z fotelika na wózek. Tak więc matka miała już dość tej męczarni i szarpaniny z rozkładaniem i składaniem wózka na każdym parkingu - aż się jeździć gdziekolwiek odechciewało na myśl o ponownej szarpaninie! I jeszcze do tego na koniec koło się zepsuło! Wzięło i odpadło! Bo coś tam w środku strzeliło. Więc żegnaj wózku! Fajnie było (z wyjątkami :), ale to już koniec naszego związku!


Trzeba było szybko rozejrzeć się za zastępstwem. Wiadomo, że najszybciej znajdzie się takowe w sklepach. Ale tam ceny powodowały ból głowy! Więc przeszukiwaliśmy różne fora i ogłoszenia, aby znaleźć używane, tańsze wózki. Już nie chcieliśmy takiego 3 w 1, tylko zwykły, lekki, jednoczęściowy wózek typu "parasolka", który w całości pomieści się w moim bagażniku. Oczywiście jak się czegoś usilnie szuka, to tego akurat nie ma. Taki psotny los! Więc o tym, żeby było w komplecie tanio, ładnie i blisko, można było sobie co najwyżej pomarzyć. Po tygodniu przeglądania ogłoszeń, znalazłam 2 prawie idealne wózki - prawie, bo jeden był brzydki, a drugi daleko.

No trudno, pojechaliśmy obejrzeć najpierw ten brzydki. Okazało się, że mimo że sprzedający pisał, że to lekka "parasolka", wcale za lekki nie był, a do typowej "parasolki" daleko mu było. No i do auta z pewnością by mi nie wlazł! Więc zostało drugie ogłoszenie, ok 30 minut drogi od nas. Już się umówiłam ze sprzedawcą na konkretną godzinę następnego dnia, a tu pisze mi nagle wieczorem, czy wiem, że to jest wózek dla lalki, a nie dla dziecka? No w sumie mogłam się domyślić, że coś za tanio! A na fotce wyglądał jak prawdziwy! Te wózeczki to lalki mają chyba lepsze niż dzieciaki! Ale bym się zdziwiła, gdybym tam jednak pojechała i zobaczyła taki mikroskopijny wózeczek :) No Izka raczej by tam nie wlazła - ale przynajmniej do bagażnika mogłabym takie z 4 upchnąć ;)

Znów trzeba było szukać na nowo. Ale po kilku kolejnych bezowocnych dniach stwierdziłam, że mogę tak szukać do wiosny i mam gdzieś szukanie - jadę do sklepu! A co! Akurat w Smyths promocja była i aż tak drogo nie było, a wózek ładny, nowy, no i lekka "parasolka". Izuni też się spodobał i już się na niego w sklepie wdrapywała. Kupiłam. Teraz pewnie tanie ogłoszenia będą się pojawiać jak grzyby po deszczu - jak się już nie szuka :) Wózek już testowany przez nas kilka razy i na razie się dobrze sprawuje, nic nie odpada, lekko się składa i co najważniejsze - do bagażnika się mieści :) Więc na tylnym siedzeniu znów mogę ludzi wozić :)

Zobaczcie sami, jak ładnie wygląda ten nasz nowy wózek - model Dimples, jakby ktoś chciał wiedzieć:



Kolor bardzo mi się spodobał, taki dziewczęcy. Ma odczepiany daszek, oparcie rozkładane do pozycji leżącej, więc dzieciak spać wygodnie może. Podparcie pod nóżki też można wyginać w tę i we w tę. Oprócz tego blokowane koła przednie, jakby ktoś chciał jechać długą prostą. Tylne koła też się blokują, żeby dziecko z wózkiem Ci nie odjechało. Na rączce jest mały wieszaczek na torbę czy plecak, a pod wózkiem kosz z siatki, który do 3 kg ponoć udźwignie. Ciężarów tam nie będę ładować, ale na kurtki czy kocyk w sam raz. Do wózka dołączona jest folia przeciwdeszczowa. Na rączkach można spokojnie torbę powiesić z dzieciowymi rzeczami i wózek nadal stabilnie stoi - a tego właśnie się obawiałam najbardziej, że jak powieszę torbę wypchaną pieluchami, jedzonkiem i chusteczkami, to taki lekki wózek fiknie mi do tyłu. Ale daje radę :) Lekko się go prowadzi, nawet po dziurach w drodze. Jedyne, do czego mogę się przyczepić, to wydaje mi się, że ma zbyt płytkie siedzenie i Izka tak jakoś wystaje z tego wózka. Ale jej raczej to się podoba, bo wtedy więcej świata widzi i ani razu nie marudziła ani wychodzić z wózka nie chciała podczas długich spacerów. Więc na razie jest super!

A jakie są Wasze przygody z wózkami? Jakich używacie lub używałyście? Kiedy się przerzuciłyście na lżejszy wózek? Co sądzicie o tych 3 w 1 oraz o "parasolkach"? A może macie taki model jak ja? Dobry jest? - wytrwa tak gdzieś do 3-cich urodzin? :)


PS. Wpis nie jest sponsorowany - a szkoda, bo nie pogardziłabym kilkoma groszami na pieluchy :)

Jak się ma dziecko, to zabawki również muszą być - i zawsze jakoś niespodziewanie same pojawiają się w domu i jest ich coraz więcej i więcej; ani się obejrzysz, a już zapełniają każdą wolną przestrzeń w Twoim domu! Niektóre służą dziecku przez długi czas, a inne siedzą zapomniane w kącie już następnego dnia (czy następnej godziny). Ale i tak kupujemy i kupujemy, bo dziecko czymś bawić się musi (a tak naprawdę to my też chcemy się nimi trochę pobawić, prawda? :) Jakie więc zabawki wybrać, żeby dziecko chciało się nimi bawić i szybko się nie znudziło? Pokażę Wam, jakie zabawki sprawdzają się u nas. Wkrótce Izunia skończy półtora roku, a te zabawki towarzyszą jej już od bardzo długiego czasu (niektóre nawet od prawie roku) i widać, że jeszcze długo jej posłużą!

Nie będę Wam tu pisać o zabawkach kuchennych, czyli o drewnianych łyżkach czy paczce ryżu, bo wiadomo, że takie zabawki to hit dla malucha, a każdy je w domu ma. Chcę Wam pokazać kilka zabawek grająco-święcąco-hałasująco-bolącogłowych :) które jednak nie są takie straszne jak je malują.

Oto nasze top 6 zabawek dla ponad rocznego dziecka (a w sumie to dla dziecka od pół roku do - mam nadzieję - 2-3-letniego - oraz dla mamy :)

1. Piłeczkowa żyrafa Fisher Price

Piłeczkowa żyrafa Fisher Price to zjeżdżalnia dla piłeczek - karmiąc żyrafę kolorowymi piłeczkami, dziecko obserwuje, jak piłeczki zjeżdżają wokół żyrafy i wypadają z którejś nogi. Gra przy tym muzyka i miga się światełko. Dodatkowo przyciskiem na czole można włączyć samą muzyczkę. Żyrafa uczy też malucha wstawania - jej uszy służą jako uchwyty, by dziecko łatwiej wstało.

Żyrafa towarzyszy Izuni już od 6-tego m-ca życia. Na samym początku siedziała przy niej i gryzła piłeczki, potem wstawała przy niej i kołysała małą pupcią w rytm muzyki, aż w końcu zaczęła sama wrzucać piłeczki do buzi żyrafy. I mama też się tym chętnie bawi, a co!

2. Wymarzony domek malucha Smily Play


Wymarzony domek malucha Smily Play to wielki interaktywny domek, a raczej dwustronna ścianka domku, na której maluch znajdzie wiele ciekawych, grających i mówiących rzeczy, m.in. może zadzwonić dzwonkiem do drzwi, zaświecić lampkę, przejść przez duże drzwi (i głowa mamy też się zmieści i nie utknie tam na wieki :) Dziecko może też wrzucać piłeczki do komina, pograć w mini koszykówkę, wkładać klocki do sortera czy obejrzeć mini książeczkę. Jest tam też gadająca lodóweczka, gdzie można ukryć przed maluchem klocki (ale i tak je znajdzie), skrzynka na listy czy zegar robiący "Ku-ku". Kręcąc kwiatuszkiem na płotku dziecko usłyszy 3 polskie piosenki lub 3 melodyjki. Domek można przełączać z języka polskiego na angielski, więc nie zdziwcie się, gdy pierwszym słowem, które Wasz maluch wypowie, będzie "Hello" :)

Nasza Izunia dostała tą wielką chatę pod choinkę w zeszłym roku - ledwo pod choinką się zmieściła! Od tego czasu domek był jej ulubioną zabawką, potrafiła przez długi czas siedzieć w jednym miejscu (teraz to rzadkość) i wyrzucać klocki z lodóweczki, kukać na mamę przez skrzynkę na listy czy do znudzenia kręcić kwiatuszkiem, aż się miało ochotę wyrzucić tego kotka, co "wlazł na płotek" :) Teraz domek jest nieco rzadziej odwiedzany, ale to raczej wina innych zabawek, niż atrakcyjnego, kolorowego domku. Aż za kotkiem zatęskniłam i sama czasem kręcę kwiatkiem :)

3. Stoliczek edukacyjny VTech Little Star Activity Table
Stoliczek edukacyjny VTech Little Star Activity Table to taki mały stoliczek z mnóstwem gadżetów. Jest tam m.in. kierownica z klaksonem, książeczka z piosenkami, mini pianino, telefon z przyciskami i mały misio w autku. Dziecko pozna odgłosy zwierzątek, liczby, kolory, będzie umiało strąbić kogoś na drodze czy zagrać "Wlazł kotek" (może to nie Mozart, ale na początek może być :) Stoliczek ma odczepiane nóżki, więc może być też używany na siedząco przez młodsze dzieciaczki.

Iza chyba najbardziej lubi przyciski w telefonie i nawet moją rękę wykorzystuje, żebym ja je przyciskała. Ale sam mini telefon nie przypadł jej do gustu - woli prawdziwy tatusiowy :) A ja próbuję swoich sił w grze na pianinku - może wykrzesam z tych trzech klawiszy coś więcej niż tego "Kotka co wlazł na płotek" :)

4. Lettersaurus Leap Frog

Lettersaurus Leap Frog to mały dinozaur, który uczy alfabetu i kolorów. 26 kolorowych przycisków z literkami na jego grzbiecie, pozwoli dziecku na świetną (i głośną) zabawę edukacyjną. Można przełączać między trybami - melodie-alfabet-kolory. A po wciśnięciu jego głowy dinuś wyśpiewuje cały alfabet (a dzieciak kręci pupką :) Dinuś jest w wersji angielskiej.

Ostatnio to mama częściej się nim bawi niż Izunia - czyżby na starość przyszło matce uczyć się znów alfabetu? :) A Izunia zajęta jest bardziej kolejną nową zabawką.

5. Odkrywczy domek Dumel Discovery


Odkrywczy domek Dumel Discovery to malutki domek z wielkimi możliwościami. Maluch pozna zwyczaje panujące w domu. Naciskając różne przedmioty i mebelki usłyszy ich realny dźwięk. Skrzypiące drzwi, dzwonek do drzwi, odgłosy pralki czy kuchenki, chrapiące dziecko w łóżeczku czy kwacząca kaczuszka pluskająca się w wannie to tylko niektóre z atrakcji tego domeczku. Na zewnątrz czekają jeszcze liczne zwierzątka, np. szop wchodzący do komina czy ćwierkający ptaszek na drzewku. Można także przełączyć z trybu dźwięków na tryb wesołych rymowanek. Dzięki uchwytowi można łatwo przenosić domek.

Izunia niedawno dostała ten domek i jest nim zachwycona (i ja też). Obie lubimy grzebać w nim i prześcigać się w naciskaniu przycisków. Iza uwielbia kaczuszkę w wannie, a ja znów spłuczkę w kibelku :)

6. Interaktywne puzzle Fisher Price Wesołe ZOO

Interaktywne puzzle Fisher Price Wesołe ZOO to nasz najnowszy nabytek z Polski. Dzięki tej zabawce mogę jeszcze z pół godziny podrzemać z rana, a Izunia siedzi obok i z wielkim skupieniem wkłada zwierzątka do podstawy, słuchając jak wydają odgłosy za każdym prawidłowym dopasowaniem. Oprócz odgłosów zwierząt można też usłyszeć nazwy zwierzątek oraz krótkie piosenki o tych zwierzakach. A małpka, której się nie wyciąga, po naciśnięciu śpiewa i liczy. Same zwierzątka mogą też służyć do innej zabawy - np. do straszenia drzemiącej mamy poprzez rzucanie w nią małym plastikowym misiem :)

I tyle tych naszych ulubionych głośnych zabawek. Właśnie sobie uświadomiłam, że większość tych zabawek to prezenty od kogoś - chyba za bardzo nas rozpieszczają babcie i te wszystkie ciocie :) Dziękujemy! Lubimy być tak rozpieszczani :)


A jakie są ulubione zabawki Waszych maluchów? A może macie którąś z tych naszych? Lubicie w ogóle takie grające, świecące, mówiące (tzn. chciałam powiedzieć, czy Wasze dzieci lubią :) czy może wolicie, gdy łeb Wam pęka tylko od odgłosów Waszych hałasujących Brzdąców i żadnych dodatkowych atrakcji nie potrzebujecie? :)

Wiecie co najczęściej słyszę podczas podróży samochodem? - "Cholerni rowerzyści!" - padające z ust mojego W., gdy kolejny raz staramy się ominąć dwukołowca na cholernie wąskiej drodze. Ostatnio zaś mnie w podróży najczęściej cisną się na usta takie słowa - "Cholerna pogoda!!!" Bo niby wiem, że tu w Irlandii można się wszystkiego spodziewać, wiem, że 4 pory roku w 1 dzień to normalka i wiem, że przez te kilka lat mieszkania tutaj powinnam się już przyzwyczaić do takiej pogody, ale mimo tego niekiedy drażni mnie to, że pogoda robi sobie jaja z nas i z naszych planów. I to nie pierwszy raz! (i zapewne nie ostatni!)

Ostatni weekend miał być gorący. Moja (nie)zawodna aplikacja pogodowa na telefonie pokazywała same słoneczka już od piątku. I co? Słoneczko było i owszem, ale po kilku chwilach w piątkowe przedpołudnie postanowiło się cholerstwo schować za chmurami, by wyjść dopiero w niedzielny wieczór. No takie jaja! I jak tu w ogóle wierzyć prognozom? Jak pokazują słońce, tzn. że będzie deszcz, a jak pokazują deszcz, tzn. że może być deszcz :) I jak w takich warunkach zaplanować sobie wycieczkę? Niekiedy wszystkie plany idą w łeb przez tą kapryśną pogodę. Tak było w miniony weekend.

W sobotę jeszcze nie było tak źle, choć słońca nie było, ale przynajmniej nie lało i duszno było. Wymyśliliśmy sobie wypad na wyspy Aran pod Galway. Ale znów nie udało się wyjechać wcześniej (moja wina, moja wina! :) i w drodze zmieniliśmy cel podróży na nieco bliższy, a wyspy zostawiliśmy sobie na niedzielę (o my naiwni, jeszcze wierzący w te słońca śmiejące się do nas z aplikacji! :) I tak w sobotę zawitaliśmy do miasteczka Kilrush, które na zdjęciach na necie wydawało się większe i bardziej atrakcyjne. A tu jednym słowem - dziura. Centrum, czyli ryneczek mały, jeden pub i żadnej kawiarni, by usiąść z dzieckiem i kawki się napić. Chyba jedyna atrakcja tego miejsca to pobliski port, skąd można popłynąć statkiem, by zobaczyć delfiny, bo jest ich tu podobno więcej niż w Dingle. Nie doszliśmy jednak do tego portu, bo przegnał nas wiatr straszny i głód jeszcze straszniejszy. W sumie to nie polecam tego miasteczka, chyba że lubicie takie senne, prawie bezludne miejsca, gdzie nic się nie dzieje. A może ktoś z Was tam mieszka i powie mi, że się mylę i jest tam co robić? :)

Zabraliśmy się stamtąd i pojechaliśmy do ogrodów - Vandeleur Walled Garden, położonych 1 km od miasteczka. Tam już było ciekawiej. I wstęp bezpłatny. Po zaspokojeniu głodu w kawiarni przy ogrodach, ruszyliśmy zwiedzać. 

Takie cuda to w swoim ogródku chciałabym mieć! Prawda że fajowy ten domek z pnia? To kto na ochotnika przytacha mi taki pień do ogródeczka mojego? :)

Lubię te irlandzkie ogrody, zieleń wszędzie, kolorowe kwiaty, a gdzieś w środku ukryte drzwi nie wiadomo dokąd :)

A oto brama do tajemniczego ogrodu :)

W sobotę już nic więcej nie udało nam się zobaczyć, bo już późno się zrobiło. No ale przecież jeszcze cała niedziela miała być na zwiedzanie! Tym razem udało nam się wcześniej wyjechać, ale jak dojechaliśmy do miejscowości Doolin, skąd wypływały statki na wyspy Aran, powitał nas wiatr, a raczej wietrzysko, i okazało się, że wszystkie rejsy są odwołane. No trudno. To kiedy indziej popłyniemy. W planach mieliśmy jeszcze Klify Moher nad oceanem, znajdujące się niedaleko. Ale jak tylko dojechaliśmy tam na parking i otworzyliśmy drzwi od samochodu, to zaraz je zamknęliśmy, bo tak wiało, że drzwi i głowy by pourywało! Odpuściliśmy sobie te klify, bo jeszcze by nas do oceanu zwiało! Choć turystów było tam sporo i dzielnie szli walcząc z wiatrem. Ale nam szkoda było brać Izkę w taką wichurę. To następnym razem - jak będzie cieplej, bezwietrznie, słonecznie (hmmmm, czyli kiedy? :) Bo teraz nie tak daleko tam mamy - tylko godzina drogi.

Ale żeby nie było, że nic w ten dzień nie zobaczyliśmy poza wnętrzem samochodu i krowami na łąkach, zajechaliśmy jeszcze pod zamek Dunguaire niedaleko Galway.


Oczywiście wiatr nie ustał nawet w nieco głębszej części lądu, ale zamek dach posiadał, więc tam się schroniliśmy :) Z Izunią na rękach przeszliśmy się po kilku salach i po kilkunastu minutach już wypad z zamku, bo zamek malutki. A na zewnątrz oczywiście się rozlało! Zanim na parking dobiegliśmy, byłam tak mokra, że musiałam wycieraczki w okularach włączyć. Postanowiliśmy już nie szaleć i nie szukać następnych atrakcji do zwiedzania, tylko do ciepłego domku wracać.

I tak zakończyła się nasza weekendowa wycieczka, która nie poszła całkiem według planu. Ale nie było tak źle - plusem było przynajmniej to, że obiadu nie musieliśmy sami robić :D

A czy Wam pogoda pokrzyżowała kiedyś plany? Mieliście kiedyś taką wycieczkę, gdzie nic nie szło zgodnie z Waszymi oczekiwaniami? Ach ta pogoda kapryśna! Wkurza czasami, ale przynajmniej nudno nie jest, że tylko słońce, słońce, słońce przez 24 godziny/dobę :)